Lieve lezer,
dit is de tweede blogpost die ik zal aanbieden op deze pagina! Ik zal in de toekomst niet meer zeggen de hoeveelste post het precies is, maar ik ben er wel enorm blij mee! Dit is een leuke manier voor mij om mijn inhoud met jou te delen. Het kost je niets deze inhoud te lezen, dus geniet ervan! En als je er iets aan hebt of wilt reageren, doe dat dan graag via de comments-link onderaan elk artikel… Jou commentaar, indien niet ongepast, wordt zeker gewaardeerd. 
Het is de bedoeling hier een serieuze blog te maken, waar inhoud wordt gegeven waar jij wat aan hebt. Met name zal ik heel erg blij zijn als ik je kan helpen meer vrij te worden. Mensen in de ‘westerse’ wereld zijn al in extreme mate vrij. Dat merk je vooral als je aan creatieve expressie wilt gaan doen: zelfs zoiets onnuttigs als dat wordt hier in deze maatschappij gewoon getolereerd! Sterker nog: soms – niet altijd – door de overheid zelfs gestimuleerd! En bovendien: er is ook niemand die jou zegt wat je moet doen! Het is perfect mogelijk dat allemaal zelf te bepalen. Wil jij de hele dag in je bed liggen? Prima, het is aan jou om dat te beslissen. Niemand zal je sommeren er uit te komen. En niemand heeft ook het recht dat te doen, zo lang je het bed (en de kamer waar het hopelijk in staat) maar kunt betalen! Dat klinkt raar, maar het is echt zo. Het enige wat je in dit land niet mag doen en waarvoor je een sanctie kunt krijgen is het overtreden van de wet. En over de inhoud van die wet kunnen we (zij het met enige, niet onbelangrijke en omslachtige tussenstappen zoals:
- gaan stemmen
- of je verkiesbaar stellen en proberen verkozen te worden,
- onderhandelen met medeburgers (die misschien ook verkozen zijn)
- en nog veel meer),
mee zelf beslissen. Ook zijn er geen paljassen in dit land die je kunnen dwingen een bepaalde religie aan te hangen of tot een bepaalde gemeenschap toe te treden. Als jij dat wilt, kun je overal buiten blijven. Maar, niet te vergeten (ah ja!): je hebt ook het recht overal in te stappen en gelijk wat te beginnen, als het maar niet op de ene of de andere onwettige (en ik zou daar aan willen toevoegen, wat dat ook moge betekenen: immorele) manier de integriteit van anderen beschadigt: op alle mogelijke vlakken… Daarmee leven we in een extreem vrij land, en dat is een mooie zaak, vind ik!
Extremer kan het bijna niet. De wet afschaffen (en de uitvoerende macht) zou schadelijk zijn voor ons allemaal. Ok, je kunt discussiëren over bepaalde delen daarvan en – gelukkig – gebeurt dat ook in ons landje en in het Europese continent en zelfs op sommige gebieden (zoals de klimaatverandering) over de gehele wereld en mag iedereen die dit wil – iedereen, vergeet dit niet! – daarin mee zijn of haar (inderdaad) zegje doen. Dat is een ongelofelijke vrijheid! Ik (of jij) zullen ons ‘gelijk’ misschien niet halen, onze mening misschien niet geïmplementeerd zien, want dat bepaalt de zogenoemde ‘meerderheid’, maar ook als minderheid is het je dus gegeven (toegestaan, nee: gevrijwaard is het goede woord) om wel te zeggen wat je op het hart hebt en daarover je mond open te doen! Dat is ongelofelijk, als je dat vergelijkt met sommige periodes in het verleden of met bepaalde situaties in andere delen van de wereld nu.
Maar als je hier goed over nadenkt, dan is het eigenlijk gewoon maar normaal. Zou ik zeggen. Wat ‘normaal’ dan verder ook moge betekenen. Laat ons zeggen: vanuit het standpunt dat de integriteit van elke mens afzonderlijk van extreem grote waarde is, en dat niemand in dat opzicht een grotere waarde vertegenwoordigt dan een ander, maar dat mijn integriteit evenwaardig is aan bijvoorbeeld die van jou (jaja!) dat is iets ‘unbelievable’ en zó mooi… Mensen zijn gelijk voor de wet: de integriteit van de ene is niet meer of niet minder waard dan de integriteit van de andere persoon. Ongeacht talenten, bezigheden (zolang die niemand anders schaden), overtuigingen, gezichtspunten, uitspraken (opnieuw: zolang die niemand anders schade toebrengen, bijvoorbeeld omdat het leugens zijn), enzovoort, enzovoort, enzovoort. Het feit dat ik minder geld verdien dan jou betekent dus niet dat mijn integriteit minder belangrijk is dan de jouwe. Het feit dat ik misschien minder of meer talenten heb dan jij, betekent evenmin dat mijn integriteit minder c.q. meer belangrijk zou zijn dan die van jou. Nee: ik en jij, wij zijn daarin gelijkwaardig. En dat is, als ik die gedachte denk, steeds weer opnieuw zo een enorm prettige vaststelling! Zeker als het er bij mij weer eens diep ingaat – ik bedoel dan: het minderwaardigheidscomplex – jawel! – waar ik zo vaak (verdomme!) mee kamp, dan is deze gedachte voor mij echt als ‘genezende balsem op de wonde!’ Het helpt mij echt te bedenken (nu): ‘Mijn integriteit heeft in zich dezelfde waarde als de integriteit van, bijvoorbeeld, iemand die oneindig meer diploma’s heeft dan mij! Of iemand die oneindig meer slim is (die bestaan!). Of iemand die meer schoonheid bezit dan ik’. Het helpt mij om dat te bedenken, om de mensen op straat nog in de ogen te kunnen blijven zien en ook om actie te ondernemen, als ik weer eens voor het één of ander dat ik wil bereiken mij gedwongen zie iemand aan te spreken, onder wie ik mij oneindig diep gezonken voel. Het helpt mij om de mensen niet te ontlopen (uit schaamte…) en om actie te ondernemen voor mezelf. Het feit dat ik minder verdien, minder slim, mooi, getalenteerd ben maakt niet dat ik niet het recht zou hebben actie te ondernemen, te spreken voor mezelf of, in het algemeen, gebruik te maken van mijn rechten. Ik ben ongeloofelijk gelukkig te weten dat ik in zo een land leef en niet in een land leef of binnen een organisatie werk, waar ik af zou hangen van iemand anders, die mij zegt wat ik moet doen zonder dat ik de vrijheid heb, mij daartegen te verzetten en het niet, of eventueel zelfs iets anders te doen.
Ondanks die uiterlijke vrijheid, die mij (en jou!) van buitenaf (door de staat, en andere) gevrijwaard wordt, schort er nog iets aan mijn innerlijke vrijheid. Want ook als ik iets echt wil, doe ik het niet altijd. Of omgekeerd – wat spijtig genoeg ook wel eens voorgekomen is – er zijn ook dingen die ik wel doe, maar die ik eigenlijk liever niet zou hebben gedaan. Dus hoewel de staat niets méér voor mij kan doen dan de vrijheid waar ik recht op heb te vrijwaren en/of misschien zelfs te beschermen, ontbreekt er nog iets, of zijn er nog blokkades, die maken dat ik (en jij misschien ook) van deze mogelijkheid geen optimaal gebruik maak. En dat vind ik jammer. Om niet te zeggen dat die gedachte me heel erg droevig stemt. Dat zou beter kunnen! Of beter: ik verlang dat dit beter wordt! En daarom, onder andere, maak ik deze blog. Om met jou te kunnen delen hoe ik dat aanpak: van een jongeman die zich nog niet niet optimaal vrij voelt tot iemand te worden die dat geheel en al, absoluut is en die daarvoor ook gebruik maakt van alle mogelijkheden die hem daartoe vanuit de staat, onder andere, maar ook bijvoorbeeld vanuit de natuur én, bovenal, vanuit zíjn natuur geboden zijn! Dus dat is mijn doel: vrij worden! En misschien zelfs jou daarbij helpen, door te delen met jou en anderen, hoe ik dat doe… Dat is zo’n beetje een belangrijke opzet/idee van deze blog. En deze idee stimuleert mij, dat wil ik er eerlijk bij zeggen…
