30-Dagen proef Raw Food dieet: dag 1
Vandaag was de eerste dag dat ik het raw food dieet heb toegepast. Ik ben er aan begonnen met het vaste voornemen dit dertig dagen vol te houden, dus tot en met 30 januari 2010.
Wat heb ik gedaan en hoe voelde ik mij daarbij?! De dag begon al goed want ik kon ‘s nachts niet slapen vanwege het feit dat ik de vorige dag gevast had. Mijn maag voelde gewoon leeg. En ik had honger! En het was nieuwjaar en onder mij waren ze aan het feesten! Dus om 3 uur ‘s nachts was ik nog wakker en dan heb ik besloten als eerste daad van het nieuwe jaar alvast drie bananen te eten! En dat was het dan… Eenmaal de eerste honger gestild, sliep ik als een roos.
10 uur ‘s morgens
De volgende ochtend dan met heel veel verwachting een eerste smoothie gemaakt. Ik heb er geen foto van, omdat ik te druk bezig was er mee maar in het vervolg zal ik dit dus wel proberen te doen. De ingredienten:
- 1/2 komkommer,
- 100 g. spinazie,
- 3 bananen en daarna nog een 4de banaan,
- een glas water.
Die halve komkommer had ik er niet in mogen doen! Het was een vieze smoothie! Echt niet te drinken! Ik heb hem natuurlijk wel opgedronken, omdat ik de rest van de ingredienten niet wilde weggooien. Maar dit was wel een leerpuntje: nooit meer komkommers in smoothies! Althans, als ik het doe, zal ik er eerst diep over nadenken. Overigens: het was vooral de schil die zo doorsmaakte, denk ik. In ieder geval: het proefde walgelijk en vooral naar het einde toe steeds walgelijker. Het laatste beetje heb ik uiteindelijk dan toch maar weggegooid…
Nadien de blender afwassen was een zware klus. Zonder echte keuken, in de badkamer met een veel te kleine wasbak etc.: dat is niet echt de ideale manier! Ik dacht minder werk te hebben met het raw food dieet, maar wat dat afwassen – en ook het wassen van de groenten betreft, is dat niet het geval. Wel wat het klaarmaken betreft: op enklele seconden is zo’n smoothie gereed en ook het drinken ervan neemt niet al te veel tijd in beslag (zeker niet als het zo walgelijk is dat je het geheel gewoon zo snel mogelijk naar binnen giet 
. Nadien heb ik dan ook nog een appel genomen om die vieze smaak uit mijn mond te spoelen. Wat kan een appel soms heerlijk zijn, als je snakt naar een zoete, sappige en krokante beet!
Samen waren dit (de drie bananen om 3 uur ‘s morgens ingerekend) 857 calorieën.
Vervolgens heb ik twee uur rustig gewerkt, waarna ik merkte dat ik honger had. Mijn voornemen indachtig, goed door te eten, heb ik dit moment niet laten passeren (zoals ik vroeger zou doen – hà ja!), maar nam ik nog een banaan en een peer bij wijze van ‘tien uurtje’.
12 uur, 201 calorieën
Daarna voelde ik mij fantastisch. Ik had ongelofelijk veel energie. Dit ging met euforie gepaard, maar niet zo heel veel mentaal. Het was echt een fysieke energieopstoot die ik voelde. Ik voelde me erg sterk én erg blij tegelijkertijd. Ik had nood om te bewegen en ben dan naar buiten gelopen om door de koude januarilucht in het koebos een wandeling te maken. Ik heb gerend, gesprongen, gedanst, bewogen! Dit was echt fijn! Nadien kreeg ik het weer koud en voelde ik de behoefte rustiger te worden, maar het gevoel van kracht bleef. Ik merkte zelfs een nieuw patroon van durf op. Omdat het echt koud was zag ik het niet zitten de hele route uit te doen. Dus keek ik of ik misschien niet door het veld kon lopen. En dat kon! Dat leek tenminste zo! Op het veld had koolzaad gestaan, maar dat lag nu allemaal plat, bedoeld om ondergeploegd te worden. Toch durfde ik niet! Aan de andere kant van het veld liep een man, te wandelen met zijn twee hondjes. En ik dacht: ‘Ik doe het niet, want misschien ziet hij het en zegt hij er wat van!’ Tja, in mij is zo een systeem: vanaf ik iets wil gaan doen dat ‘buiten de lijntjes’ kleurt en waarbij ik gezien kan worden, krijg ik angst. Angst dat het niet mag. Angst dat mensen er iets van zullen zeggen. En ik, met mijn gevoelige zieltje, ben daar dan niet tegen bestand. Kritiek is de ergste straf die ik kan krijgen. Zo gaat dan mijn geest tekeer. Normaalgezien grotendeels onderbewust natuurlijk. Dat spreekt. Toch kon ik nu ook gezondere gedachten denken: ik zag in dat het aan mij was te doen wat goed voor mij was en niet aan anderen om dat te verbieden; ik beschadigde hiermee niemand. Ik volgde mijzelf en stapte dus over het veld. Kleine overwinning. Zonder de extra zelfwaardering, verkregen door aan dit raw food dieet te beginnen, zou het misschien niet gelukt zijn. Ook bij dit dieet doe ik wat goed voor mij is en ik ervaar dat dit mijn gevoel van zelfwaardering verhoogt.
Na de wandeling voelde ik mij nog een hele tijd goed en kon ik best werken. Vervolgens besloot ik te gaan eten. Ik had opnieuw honger en maakte:
- 125 g. sla (verschillende soorten door elkaar),
- 50 g. rucola,
- 1 rode paprika,
- 2 (biologische) wortels en
- 1 tomaat.
- Dressing van: 2 theelepeltjes tahin en 1 tomaat.
De dressing maakte ik met de blender. Deze dressing was heel erg lekker, vooral in combinatie met de sla. Ik heb achteraf nog meer sla genomen (dan op de foto te zien is), gewoon omdat deze dressing nog niet op was en ik het zo lekker vond. De paprika was ook heerlijk sappig en krokant. Fijn om te eten! De tomaat was gewoon (hoewel ook heel erg sappig – aiai, wat een woord – ik stel me dan een dikke heer voor die sappig lacht; en schaam me daar een beetje voor). Maar de wortels vielen eerder tegen. Met schil (ik had geen zin ze te schillen) hebben ze iets scherps, dat ik achteraf vooral voelde in mijn keel. Na deze maaltijd begon ik me ook een beetje koortsig te voelen, met een opzettende keelpijn ook. Dat is niet goed. Maar enfin, ik accepteer dit en ben benieuwd hoe dit verder zal evolueren.
Het totaal aantal calorieën van deze maaltijd was, ongeveer – want ik heb nog geen echt nauwkeurige weegschaal – 344. Deze waarde heb ik verkregen via de website Calorieking.com door ongeveer te schatten (wat op deze website ook mogelijk is) of ik bv. een grote of middelmatige paprika had gegeten. Het verwonderde mij dat drie bananen ongeveer even veel calorieën hebben als deze maaltijd (namelijk 315) en dat bijvoorbeeld de twee theelepeltjes tahin daarbij voor bijna de helft van de calorieën van deze maaltijd zorgden (namelijk 178). Natuurlijk zijn dit maar schattingen. Als ik een nauwkeurige weegschaal heb zal ik hier meer over leren…
Na deze maaltijd ging het slecht. Ik voelde mij een beetje koortsig, die keelpijn kwam verder opzetten en ook nu nog (20:42 uur) doet mijn keel zeer. Om 19 uur at ik dan nog:
- 1 avocado (vetten) met
- het sap van 1 citroen (voor de keel).
Daarnaast nam ik ook nog:
- 3 bananen
- en
- 3 clementines.
De clementines waren erg slecht want ze komen van de Lidl. Of correcter geformuleerd: ze komen van de Lidl én ze zijn erg slecht. Conclusie: ik koop nooit meer fruit of groenten bij de Lidl. Alleen de bananen daar zijn wel goed! Ik heb daar ooit eens kiwi’s gekocht die gewoon niet rijp waren, maar dan moet je ze ook niet verkopen vind ik want die kiwi’s waren met geen stokken rijp te krijgen (logisch misschien wel, met dat winterzonnetje nu!). Jammer dat ik ze niet heb teruggebracht. Daar ben ik nu wel een beetje boos om, op mezelf, want ik voel dat de frustratie en de wrok is blijven hangen. Daim! (Of zo iets.) Maar ik zal mezelf vergeven, denk ik. Dat was per slot van rekening nog in mijn pre-assertieve periode! De volgende keer koop ik ze gewoon niet eens, of ik breng ze meteen terug als ze nog eens niet rijp zijn. (Een onrijpe kiwi is echt heel vies. En ik heb ze destijds allemaal opgegeten, moet je denken! Of ja, twee van de tien misschien niet. Maar toch! Dat is eigenlijk toch wel een prestatie…)
Maar terug naar de clementines dus. Ow jee – die heb ik dus ook opgegeten! Hmm. Hoe zit dat met mijn assertiviteit? Hmmmm. HmHm. De volgende keer breng ik ze meteen terug, als ik de eerste niet lekker vind. Het is niet fijn, zure clementines te eten. Daar wordt ik zelf ook zuur van! En zeker is dat niet fijn, als die clementines zo te zeggen tot het pakket van mijn basisvoeding behoren… Dus allé, enfin, kun je met twee van de misschien wel tien clementinetjes terug gaan naar de winkel en zeggen dat ze niet lekker waren? Nou ja, mijn mening mag ik in ieder geval wel zeggen… De volgende keer zal ik dat zeker doen. En die twee overgebleven oneetbare clementines die eet ik in ieder geval niet verder op en breng ik zoiezo terug naar de winkel. Of moet ik mijn energie voor iets anders sparen? Neen, het kost mij veel meer moeite er over na te denken of ik mijn mening wel zal zeggen, dan ze gewoon te zeggen (op een beleefde manier uiteraard) en daarmee mijn opgekropte gevoelens te uiten. Per slot van rekening wordt er ook iemand rijk van al dat zure en weliswaar goedkope fruit! Die man (of vrouw) in Duitsland moet het ook niet leuk vinden als dat gebeurt ten koste van mij. Dus ik ga hem/haar dat een keer zeggen! Besluit. Aiai, wat een machosistische neigingen toch allemaal!
De (biologische) avocado, overigens, was heerlijk. Hier kun je hem zien, overgoten met citroen!
Avocado, citroen, bananen en tenslotte ook de clementines waren goed voor zo’n 754 calorieën.
Subjectieve ervaring / Evaluatie van dag 1
Hoe was het met mijn gevoel, enkel rauw te eten? Het was over het algemeen heel erg leuk, maar er zijn ook puntjes die ik nog moet leren. Die blender afwassen steeds is een hele klus. En komkommer in de blender is ook maar niks. Ook ben ik blijkbaar meteen al de gevolgen aan het dragen van de overstap, met een koortsig gevoel en een zere keel (hoewel het koortsige gevoel nu wat gezakt is – ik voel enkel nog een beetje hoofdpijn). In de ochtend heb ik mij zeer goed gevoeld en ik verwacht dat ik mij, na te slapen, ook weer beter zal voelen.
Er waren ook momenten dat ik het gevoel had dat ik iets miste. Momenten waarop ik anders gewoon een boterham zou hebben gemaakt, voelden nu heel raar aan. Het was precies alsof mijn hersens zeiden: ‘Allé Merijn, nu moet ge toch ook eens iets vasts eten!’ En dat voelde raar aan. Het grappige was dat ik er niet echt onder leed, maar gewoon vaststelde: ‘Hier is precies een lichte consternatie, vanuit het feit dat een bepaalde gewoonte niet wordt voldaan’. Ik moest er stilletjes om lachen. Het was iets in mijn hersenen, een bepaald gevoel ook van het kauwen van het brood in mijn mond, de smaak… Dat miste ik en er was een soort verbazing, een soort ontreddering: ‘Hé, wat is hier anders en wat moet ik nu doen!?’ Niets natuurlijk, in ieder geval niets dat zou bewijzen dat er iets mis is. Gewoon het dieet volgen en dan komt alles goed. Ja, brood dat ga ik nog missen. Zeker en vast. En vetten. Ik merk nu al dat ik er voor moet opletten niet te veel vetten te eten als ik onder die 10% wil blijven. Maar ik weet van mezelf dat de smaak van vet een bepaalde aantrekkingskracht op me heeft. Vandaag al voelde ik dat in kleine momenten van innerlijke ontreddering.
Samenvatting: Totaal aantal calorieën: 2156.
Dit is een cijfer dat bij mijn doelstellingen aansluit (totaal aantal calorieën rond de 2000). Andere cijfers (zoals het aantal vetten) zal ik de komende dagen nog niet noteren, tot ik een weegschaal heb. Kijk in ieder geval zeker naar de volgende post! Morgen is er weer een dag waarop dit wordt vervolgd…
