http://merijnfagard.com/blog/2010/03/een-kleine-episode-met-sneeuwklokjes/ wijsheid in actie Tue, 30 Aug 2011 08:33:33 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 http://merijnfagard.com/blog/2010/03/een-kleine-episode-met-sneeuwklokjes/#comment-20 Merijn Fagard Thu, 04 Mar 2010 21:31:05 +0000 http://merijnfagard.com/blog/?p=96#comment-20 Bedankt voor je reactie, Gawan! Humor is idd niet mijn sterkste kant! Meestal kan ik achteraf wel iets bedenken, maar op het moment gaan dingen mij allemaal een beetje te snel! Uiteindelijk ben ik gewoon niet ingesteld op humor! ;-) Lijkt me wel leuk, trouwens, zo'n partijtje schuddebuiken. Ik zie het al helemaal zitten... :-D Bedankt voor je reactie, Gawan! Humor is idd niet mijn sterkste kant! Meestal kan ik achteraf wel iets bedenken, maar op het moment gaan dingen mij allemaal een beetje te snel! Uiteindelijk ben ik gewoon niet ingesteld op humor! Lijkt me wel leuk, trouwens, zo’n partijtje schuddebuiken. Ik zie het al helemaal zitten…

]]> http://merijnfagard.com/blog/2010/03/een-kleine-episode-met-sneeuwklokjes/#comment-19 gawan Wed, 03 Mar 2010 20:02:33 +0000 http://merijnfagard.com/blog/?p=96#comment-19 Heb je ook het scenario overwogen om op de reactie van de buschauffeur te reageren met humor? Zoiets van "ja, paarden zijn immers edelere dieren dan de mens, dus verkies ik ervoor mensen die ik waardeer, als paarden aan te spreken. Ik wordt bovendien zelf ook graag als paard aangesproken, inderdaad..." of (kortweg): "Nee hoor, 'Ho' is simpelweg een afkorting van 'Hooggeachte'...". Je gaat dan een beetje mee in zijn nogal absurde reactie die waarschijnlijk voortkomt uit een frustratie van de buschauffeur dat hij niet als een echte persoon gezien wordt, en tegelijk is de kracht van humor natuurlijk één van de beste medicijnen om je angsten en angstjes te overwinnen. Tenslotte heeft deze situatie volgens mij ook veel te maken met een heel banale onhandigheid, zowel van jezelf als van de buschauffeur, waardoor een goed partijtje gezamelijk schuddebuiken het hart aanzienlijk kan verlichten. Heb je ook het scenario overwogen om op de reactie van de buschauffeur te reageren met humor? Zoiets van “ja, paarden zijn immers edelere dieren dan de mens, dus verkies ik ervoor mensen die ik waardeer, als paarden aan te spreken. Ik wordt bovendien zelf ook graag als paard aangesproken, inderdaad…” of (kortweg): “Nee hoor, ‘Ho’ is simpelweg een afkorting van ‘Hooggeachte’…”. Je gaat dan een beetje mee in zijn nogal absurde reactie die waarschijnlijk voortkomt uit een frustratie van de buschauffeur dat hij niet als een echte persoon gezien wordt, en tegelijk is de kracht van humor natuurlijk één van de beste medicijnen om je angsten en angstjes te overwinnen.
Tenslotte heeft deze situatie volgens mij ook veel te maken met een heel banale onhandigheid, zowel van jezelf als van de buschauffeur, waardoor een goed partijtje gezamelijk schuddebuiken het hart aanzienlijk kan verlichten.

]]>