Door: Zachael Sonneman

Zachael Sonneman — Tue, 23 Aug 2011 16:58:21 +0000

Grappige zienswijze. Gilbert onderbouwt hem sociologisch, maar ik zie een andere parallel.
In de 50-er jaren heeft een onderzoek plaatsgevonden onder de grootste mathematici in de US, waar ook Albert Einstein bij betrokken was.
Dit onderzoek had als doel de beslissende factoren te identificeren die verantwoordelijk waren voor grote doorbraken die betrokkenen hadden weten te bewerkstelligen. Populair gezegd: wat was nou verantwoordelijk voor de baanbrekende inzichten die ze hadden verworven.
Het onderzoek toonde aan dat op de beslissende momenten waarop ontdekkingen werden gedaan de rol van het verstand minimaal was. Nog erger: juist doordat het denken tijdelijk op de achtergrond raakte, leken de condities gunstig voor het ontstaan van ruimte voor “iets anders”.
Dat “iets anders” werd geinterpreteerd als het daadwerkelijke “zelf”– de essentie die het individu maakt tot wat het in wezen is. Noem het je “ware ik”, of je “essentiele ik”.
Wij zijn niet ons verstand, wij zijn meer dan dat.
Alleen worden wij voortdurend overschreeuwd door ons verstand.
Daarmee wordt ons de capaciteit ontnomen onze “ware ik” te ervaren en te koesteren.
Dat heeft er toe bijgedragen dat we vervreemd zijn geraakt van dat wat we allemaal wel niet zijn.
Deze zienswijze is niet zozeer de mijne maar is alom geaccepteerd en komt voor in vele culturen.
Het terugvinden van de essentie van ons zelf heet dan “de zoektocht naar verlichting”.
Gilbert beschrijft dit proces minitieus maar noemt het anders.
Het enige wat verschilt, is het etiketje.

Reacties op: Fascinerende video over het koesteren van je creativiteit

Door: Zachael Sonneman