Langzaam maar zeker een doel bereiken

Met deze post wil ik graag een update geven over mijn trainingsprogramma. Het is nog steeds mijn doel om gespierder te worden en zo ook mijn ideale gewicht te behalen. Dit doe ik door het Convict Conditioning programma te volgen, dat enkel bestaat uit oefeningen gebaseerd op het eigen lichaamsgewicht. Dus geen krachttraining met gewichten, maar enkel pushups, pullups, bodyweight sqats etc. Daarbij schijnt dit te lukken. Ook al ben ik ook iets meer vet bijgekomen, ik kom ook gewicht bij! Toen ik met dit programma begon enkele maanden geleden woog ik nog om en bij de 53kg, nu is dat toch al opgeklommen tot om en bij de 57kg. Hoeveel spieren dat zijn en hoeveel extra vet weet ik niet, maar ik weet wel dat ik in ieder geval spiermassa bijgewonnen heb en dit betekent dus dat het mogelijk is voor mij met dit programma gezond gewicht bij te krijgen. En dat is goed nieuws!

Het programma volgen

Daarbij volg ik het Convict Conditioning programma tot op de letter. In de basis bestaat het uit zes oefeningen, die je in tien stappen meester wordt. Overgaan van de ene naar de volgende stap kan vanaf je een bepaald doel gehaald hebt. Dit in de vorm van het aantal herhalingen en sets dat je kan doen van de betreffende stap, in perfecte vorm wel te verstaan! :) Voor elke stap is daarbij dit doel een beetje anders en het doet er niet toe hoe lang het duurt voor het doel gehaald wordt. Het enige wat er toe doet is dat je regelmatig traint.

Om een concreet voorbeeld te geven. De Pushups-reeks bestaat uit de volgende tien stappen:

  1. Pushups tegen de muur (staand)
  2. Schuine pushups (tegen een halfhoog object)
  3. Pushups op de knieën (op de grond maar je steunt op de knieën ipv op de tenen)
  4. Halve pushups (niet helemaal tot op de grond)
  5. De volledige pushup (zoals we die kennen)
  6. ‘Gesloten’ pushups (handpalmen dicht tegen elkaar)
  7. Oneven pushups (één hand steunt op een hoger opject dan de vloer)
  8. Halve eenarmige pushups (steunen op slechts één arm, tot de helft naar beneden)
  9. Gesteunde pushups (één arm op een hogergelegen object verder van het lichaam)
  10. Eenarmige pushups (dit is wat het woord zegt!)

De laatste stap wordt daarbij de master step genoemd! De bedoeling is dat ik uiteindelijk 100 eenarmige pushups zal kunnen doen! Daar ben ik nog lang niet. Ik ben nu bij stap drie (pushups op de knieën) en daarbij kom ik tot drie sets van respectievelijk 25, 18 en 17 herhalingen. Pas wanneer ik drie sets kan doen van elk 30 herhalingen is het mogelijk over te gaan naar de 4de stap.

Kiezen voor de trage weg

Een verandering die ik heb doorgevoerd is dat ik minder ben gaan trainen. In het begin trainde ik drie dagen per week en deed ik dan per trainingsdag twee van de zes oefeningen. Ik had wel gelezen in het boek dat voor beginners aangeraden wordt om slechts twee dagen van de week te trainen en dan daarbij ook te beginnen met slechts vier oefeningen van de zogenaamde ‘grote zes,’ dus in ieder geval ook twee oefeningen per trainingsdag, maar nu met minder trainingsdagen. Bovendien stond er dan bij dit te doen tot ik voor die eerste vier oefeningen telkens minstens stap 6 bereikt zou hebben. Toch koos ik hier enkele maanden geleden niet voor. Twee keer trainen per week trainen leek me nogal weinig en dus koos ik voor het aangegeven schema met drie dagen.

Concreet betekent dit het volgende. De grote zes oefeningen zijn:

  1. Pushups
  2. Squats
  3. Pullups
  4. Leg Raises
  5. Bridges
  6. Handstand Pushups

In het beginnersschema worden dan de twee laatste oefeningen voorlopig weggelaten. Overstappen naar een intensiever schema kan pas wanneer voor elk van deze vier oefeningen minstens stap 6 bereikt is. Daarbij is het een raad van dit boek om geen stappen over te slaan, zelfs niet als het om stappen gaat die gemakkelijk lijken. Een raad die ik hier dus in de wind had geslagen.

Nu ben ik wel tot dit beginnersprogramma over gegaan. Ik train dus twee dagen per week met dit programma en doe telkens op maandag de pushup en de leg raises en op vrijdag de pullups en de squats. Al met al ben ik nu dus braaf het programma aan het volgen zoals het ook staat aangegeven in het boek.

Met resultaat. Ik heb niet meer het gevoel dat ik te moe ben om de oefeningen te doen. En bijna elke sessie boek ik nu ook vooruitgang. Dat was met het intensievere programma niet zo, wat vaak frustrerend was. Bovendien is dus mijn gewicht aan het stijgen. Dit betekent samen met het sterker worden dat ik nu spiermassa win. Dat voel ik ook! En dat is goed! Dat is fantastisch!

Dit betekent wel dat ik nog veel werk voor de boeg heb. Maar dit is geen programma om snel resultaten te halen. En dat ben ik ook niet van plan. In de paar minuten per week dat ik hiermee bezig ben geef ik mijn alles, en dat is het! Zonder stress en in de zekerheid dat ik resultaten aan het boeken ben. Op mijn  eigen tempo en volgens een programma dat mij ligt.

Moeilijke combinatie met raw food

Er zijn ook wel problemen. Die liggen vooral op het vlak van de juiste voeding. Naast training is de belangrijkste factor om spieren bij te winnen de juiste voeding. Dit betekent in ieder geval méér calorieën eten, meer maaltijden per dag en ook een juiste balans van de verschillende voedingsbestanddelen (eiwitten, koolhydraten, etc.) Dit is, met het raw food dieet een extra uitdaging omdat meer calorieën hier al snel ook meer volume betekent, wat helemaal niet aangenaam is. Het is niet erg om een aantal keer per dag te eten, maar wel als dit betekent dat je steeds te véél moet eten. Dat is niet ideaal!

Noten vormen wel een goede oplossing in die zin dat een dagelijkse portie noten het bijkomen in gewicht en spiermassa goed bevordert. Noten vormen een compacte, rauwe voedingsbron. Maar ook hier is het nog wat zoeken omdat ik persoonlijk noten nogal moeilijk verteer. Het weken in water van de noten voor ik ze eet helpt wel, maar elimineert dit probleem niet compleet. Nu ik ook niet 100% raw meer eet, heb ik ook iets meer mogelijkheden om hiermee te experimenteren. Dat blijft dus voorlopig nog een zoektocht. Granen of linzen etc. vormen misschien wel een goede aanvulling bij het raw food dieet. Maar daar kan ik nu nog niets over zeggen; misschien wel in de toekomst…

Algemeen gevoel hierbij

Het is erg prettig om te voelen dat ik met deze manier van trainen een programma heb dat jaren mee zal gaan! Het is van een ontstelende eenvoud en tegelijk ook effectief! dit is perfect. Bovendien is het een programma dat je overal kunt doen. Het is niet nodig gewichten of een gymzaal in de buurt te hebben; zelfs voor het doen van pullups is er altijd wel ergens een boomtak te vinden op de goeie hoogte of een richel.

Langzaam maar zeker. Steady wins the race.

Hoewel ik niet kan wachten om mijn doel te behalen (dat is: een gewicht van 69,75kg) heb ik toch besloten de langzame weg te gaan. Dit is namelijk een weg waar ik van hou. Het schijnt me te liggen er op deze manier tegen aan te gaan. Dit is ongelofelijk belangrijk, aangezien in het leven niet zo zeer met het bereiken van doelen veel tijd in beslag neemt, maar wel met het gaan van een weg. Daar zijn we, hoe dan ook en uiteindelijk sowieso het meeste mee bezig! :) Dan kan dit dus maar best een weg zijn waar je je goed bij voelt, wat het doel ook is dat je wilt behalen. Als er iets is dat ik geleerd heb de voorbije jaren dan is het wel dit: de weg is, inderdaad, belangrijker dan het doel. Of, om het nog maar eens te herhalen: hoewel het doel belangrijk is, wordt je toch het meest geconfronteerd met de weg! En precies dat is de reden waarom ook de weg naar het doel je volle aandacht en een bewuste keuze verdient. Niet prestaties maar het gaan van de weg maakt gelukkig… (Dat is niet helemaal waar, maar soit. :???: )

Op de weg blijven

Om op de weg te blijven helpt het me, zoals in het boek Convict Conditioning ook aangeraden wordt, de stappen die ik zet te documenteren. Daarvoor heb ik een schriftje, waarin ik noteer wat ik per oefening heb bereikt. Dit geeft een oriëntatie over waar ik de volgende keer dien uit te komen. Het is de bedoeling om elke keer vooruitgang te boeken, dat wil zeggen, in staat te zijn om méér herhalingen van een bepaalde oefening te doen dan bij de vorige training. Tot dan uiteindelijk het tussendoel behaald is wat dan het sein is om te kunnen overgaan naar een volgende stap. Daarbij merk ik dat dit langzame en bedachtzame begin van twee trainingsdagen per week deze vooruitgang elke keer ook toelaat. En dat is motiverend! Toen ik nog drie dagen per week trainde waren mijn spieren niet altijd voldoende hersteld van de vorige keer, om die vooruitgang ook mogelijk te maken. Dat herstel is er nu wel. Door nu zo ‘traag’ te gaan worden bovendien niet enkel de spieren getraind, maar ook de pezen en gewrichten en het zenuwstelsel, dat door dit soort oefeningen namelijk ook belast wordt. Op die manier worden niet alleen mijn spieren sterker (waardoor ze groeien) maar profiteert mijn hele lichaam er van. En dat is niet te onderschatten…

Tenslotte: waarom bodyweight?

Dat is een goede vraag, waarover ik ook nog iets wil zeggen. Waarom bodyweight en geen gewichten? Daar zijn verschillende redenen voor en er zullen zeker ook redenen te bedenken zijn waarom juist wél gewichten, eventueel naast bodyweight. Maar er is één reden vóór bodyweight die er voor mij zo uitspringt, dat ze alle andere mogelijke redenen in de schaduw stelt. Dat is dat bodyweight oefeningen iemand uiteindelijk in staat stellen het eigen lichaam te bewegen. Dat train je met gewichten niet of veel minder. Een baby die pasgeboren is leert eerst zijn handjes en voetjes bewegen, dan omrollen van de rug naar de buik en terug, dan sluipen, dan kruipen, dan stappen, dan lopen, enz. Maar daar stopt het niet. Het is mogelijk in deze natuurlijke richting nog verder te gaan door op nog meer manieren te leren het eigen lichaam te bewegen. Ik vind dat een heel aantrekkelijke gedachte! Voor mij was het lichaam een tijdlang een vreemde, maar uiteindelijk is het eigen lichaam een levenslange zekerheid, die altijd bij je zal zijn. Het lichaam is het meest dichtbije object voor ieder van ons. Van alles wat we bezitten is het lichaam ons steeds het meest ‘nabij’. Het is ook het meest eigen. Het is ons kostbaarste bezit en een bron van vreugde. So: move that body!  :smile:

Gelijkaardige posts: